قرارداد عدم رقابت ( NCC)

شکل
شکل
شکل
شکل
شکل
شکل
شکل
شکل

در این مقاله به شرط بسیار مهم عدم رقابت در قرارداد های کار که در کسب و کار های نوپا رایج است که از آن

noncompete clause   ( NCC

  (covenant not to compete (CNC

یاد میشود میپردازیم .

 در هر کسب و کاری ممکن است اطلاعاتی تولید یا نگهداری گردد که برای صاحبان آن بسیار ارزشمند بوده و عدم دسترسی اشخاص ثالث به آن چالش اصلی بشمار می آید.

از جمله این اطلاعات :

*اسرار تجاری و اطلاعات محرمانه

*لیست مشتریان

*شهرت تجاری

*مهارت های خاص و منحصر بفرد

*آموزش ها و انتقال تجربیات انحصاری

 

علی القاعده بجز جاسوسی اطلاعات و نفوذ به سیستم های رایانه ایی از طریق افراد بیگانه ، بخش عمده این اطلاعات در اختیار پرسنل فعال در محیط کسب و کار است.

بنابراین سواستفاده کارکنان ازین اطلاعات چه در حین همکاری چه پس از آن از دغدغه های بنگاه های اقتصادی پیشرو بوده است.

از دهه های قبل در کشورهای صنعتی ، قرارداد عدم رقابت به عنوان یک راهکار حقوقی رایج شده است .

این نوع قرارداد فی مابین کارفرما و کارمند نیز قابل تصور است .

اما با توجه به ماهیت این نوع قرارداد که فعالیت مستخدمین را پس از خاتمه همکاری محدود نموده، با قواعد حقوق بشری و آزادی اختیار و اراده اشخاص در تعارض است، از طرفی اهمیت حمایت از نوآوری ها و رونق بنگاه های اقتصادی موجب شد حکومت ها ، شرط عدم رقابت را بطور محدود در قرارداد ها بپذیرند.

در هرحال نباید فراموش شود سلب حق کار و فعالیت بطور کلی باطل و نامعتبر است بنابراین بایست دامنه شرط عدم رقابت مشخص و محدود باشد:

محدودیت زمانی

محدودیت جغرافیایی

تعیین عوض برای مدت محدودیت

اما در هرحال تنظیم شرط عدم رقابت را میتوان در قراردادها به نحوی تنظیم نمود که با قوانین مادر و خاص کشور در تعارض نبوده و حافظ منافع کارفرما گردد.

محمد یونسی

وکیل دادگستری

 

مقاله زیر در این رابطه را میتوانید مطالعه نمایید:
3957

.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مشاوره میخوای؟