معایب و محاسن توکنیزه کردن دارایی

شکل
شکل
شکل
شکل
شکل
شکل
شکل
شکل

در اکوسیستم بلاک چین، توکن ها دارایی هایی هستند که اجازه می دهند اطلاعات و ارزش به شیوه ای کارآمد و ایمن منتقل، ذخیره و تأیید شود. این توکن‌های رمزنگاری می‌توانند اشکال مختلفی داشته باشند و می‌توانند با ویژگی‌های منحصربه‌فردی برنامه‌ریزی شوند که موارد استفاده آنها را گسترش می‌دهد. توکن‌های امنیتی، توکن‌های کاربردی و ارزهای رمزنگاری شده پیامدهای زیادی برای طیف وسیعی از بخش‌ها از نظر افزایش نقدینگی، بهبود کارایی تراکنش‌ها و افزایش شفافیت و اثبات پذیری دارایی‌ها دارند.

توکن های اوراق بهادار، توکن های کاربردی و ارزهای دیجیتال

به طور کلی، یک توکن نمادی از یک دارایی یا دارای کاربرد خاص است. در زمینه فناوری بلاک چین، توکن سازی به  فرآیند ایجاد توکن رمز نگاری شده دیجیتالی قابل استفاده در یک شبکه بلاک چین مبتنی بر یک دارایی فیزیکی با ارزش یا دارای یک کاربرد فنی یا اجرایی اطلاق می شود.
دارایی های توکن شده در بلاک چین به دو صورت هستند. این دارایی ها می توانند دارایی های ملموس مانند طلا، املاک و مستغلات، و هنر، یا دارایی های نامشهود مانند حق رای، حقوق مالکیت، یا مجوز محتوا را باشند.
عملاً هر چیزی را که به عنوان دارایی در نظر گرفته شود یعنی قابلیت تملک داشته باشد امکان داد و ستد آن وجود داشته باشد دارای ارزش اقتصادی باشد و بتوان آن را در یک بازار دارایی معامله کرد، می توان توکنیزه کرد.
مفهوم توکن سازی مقدم بر فناوری بلاک چین است. صنعت خدمات مالی از دهه 1970 نوعی توکن سازی را برای محافظت از اطلاعات محرمانه مشتریان اجرا کرده است.
این فرآیند معمولاً شامل تبدیل اطلاعات حساس مانند شماره کارت اعتباری، شماره امنیت اجتماعی و سایر اطلاعات قابل شناسایی شخصی به رشته‌ای از کاراکترهای الفبایی است که سپس از طریق یک تابع رمزنگاری برای ایجاد یک رمز منحصر به فرد پردازش می‌شود.
این روش تا حدودی شباهت هایی به فرآیند توکن سازی در فناوری بلاک چین دارد. با این حال، در حالی که مکانیسم‌های توکن‌سازی گذشته عمدتاً برای محافظت از داده‌های حساس طراحی شده بودند،

توکن‌سازی مبتنی بر بلاک چین امکان توکن‌سازی امن‌تر و در عین حال انعطاف‌پذیر دارایی‌ها را فراهم می‌کند که کاربردهای بالقوه توکن‌های دیجیتال را در طیف گسترده‌ای از صنایع گسترش داده است.

مزایای توکن سازی

توکن های رمزنگاری چندین مزیت کاربر را ارائه می دهند که می توان آنها را به سه دسته اصلی تعمیم داد:

نقدینگی بیشتر:

پس از توکن‌سازی، دارایی‌ها را می‌توان در اختیار مخاطبان بسیار بیشتری قرار داد، که نقدینگی بازار را افزایش می‌دهد و نقدینگی سرمایه‌گذاری‌هایی را که معمولاً فروش آنها دشوارتر یا وقت‌گیرتر است، مانند هنرهای زیبا یا املاک حذف می‌کند.
دارایی‌های توکن‌شده را می‌توان به گونه‌ای طراحی کرد که به‌صورت آنلاین آزادانه قابل مبادله باشد و به سرمایه‌گذاران اجازه دهد تا مالکیت جزئی یا کلی بر دارایی پشوانه توکن را به دست آورند. در نتیجه، توکن‌های رمزنگاری می‌توانند هم به نقدینگی بازارهای موجود کمک کنند و هم طیف وسیع‌تری از فرصت‌های سرمایه‌گذاری را برای سرمایه‌گذاران بیشتری فراهم کنند.
تراکنش‌های سریع‌تر و ارزان‌تر: توکن‌های رمزنگاری به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهند تا واسطه‌های بازار و سایر واسطه‌هایی را که معمولاً در فرآیند مدیریت دارایی سنتی دخیل هستند، دور بزنند. این امر به طور موثر هزینه های تراکنش و زمان پردازش هر صرافی را کاهش می دهد و به روشی ساده تر و مقرون به صرفه تر برای انتقال ارزش اجازه می دهد. علاوه بر این، از آنجایی که توکن‌های رمزنگاری بر روی بلاک چین وجود دارند، می‌توان آن‌ها را ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته در سراسر جهان خرید و فروش کرد.

شفافیت و اثبات پذیری:

از آنجایی که توکن های رمزنگاری بر روی بلاک چین فعال هستند، کاربران به راحتی می توانند منشأ و تاریخچه تراکنش خود را به روشی که از نظر رمزنگاری قابل تأیید باشد، ردیابی کنند.
تراکنش‌ها را می‌توان به‌طور خودکار روی بلاک چین ثبت کرد و تغییرناپذیری و شفافیت فعال‌شده توسط فناوری بلاک چین به تضمین صحت تاریخچه اعلام‌شده هر توکن کمک می‌کند.
این ویژگی‌ها توکن‌های رمزنگاری را قادر می‌سازد تا به سطحی از قابلیت اطمینان دست یابند که اکثر دارایی‌های دیجیتال دیگر نمی‌توانند با آن مطابقت داشته باشند.
توکن های رمزنگاری امکان انتقال، ذخیره و تأیید اطلاعات و ارزش هر دو را به روشی کارآمد و ایمن می دهند و در حالی که توکن‌سازی دارایی پیامدهای گسترده‌ای در بخش خدمات مالی دارد، این فناوری برای سرمایه‌گذاران کوچک‌تر و سایر افراد که می‌توانند از دسترسی بیشتر به بازار و راه‌های مؤثرتری برای استفاده از دارایی‌های موجود خود بهره ببرند، به همان اندازه ارزشمند است.

توکن های رمزنگاری شده چند دسته اند؟

چهار دسته اصلی از توکن‌های رمزنگاری وجود دارد، اگرچه بسته به ویژگی‌های یک توکن خاص یا پلتفرمی که با آن توکن شده است، خطوط مشخص می‌شوند.

توکن اوراق بهادار:

توکن‌های اوراق بهادار  شامل یک سرمایه‌گذاری خاص، مانند سهم در یک شرکت، حق رای در یک شرکت یا سایر سازمان‌های متمرکز، یا چیزهای ملموس یا دیجیتالی با ارزش هستند. توکن‌های اوراق بهادار علاوه بر اینکه به‌عنوان نمایش دیجیتالی یک دارایی یا ابزار اساسی عمل می‌کنند، می‌توانند با مجموعه‌ای پایان‌ناپذیر از ویژگی‌های منحصربه‌فرد و حقوق مالکیت برنامه‌ریزی شوند. به این ترتیب، این توکن ها نوع کاملاً جدیدی از دارایی دیجیتال را تشکیل می دهند.

توکن های کاربردی:

توکن های کاربردی نشان دهنده دسترسی به یک محصول یا خدمات معین، معمولاً در یک شبکه بلاک چین خاص است.
توکن های کاربردی ممکن است برای تقویت مکانیسم اجماع شبکه بلاک چین، ارائه عملیات یک بازار غیرمتمرکز، پرداخت هزینه تراکنش، یا اعطای حق ارائه و رأی به دارندگان در مورد پیشرفت های جدید در یک سازمان غیرمتمرکز مستقل (DAO) یا سایر شبکه های غیرمتمرکز استفاده شوند.
در حالی که توکن‌های امنیتی عمدتاً برای ایجاد حقوق مالکیت استفاده می‌شوند، توکن‌های کاربردی بیشتر بر استفاده عملی متمرکز هستند. بسیاری از توکن‌های رمزنگاری که از طریق عرضه اولیه کوین (ICO) در پلتفرم اتریوم راه‌اندازی می‌شوند، به‌عنوان توکن‌های کاربردی در نظر گرفته شده‌اند.

توکن های پول یا ارزی:

توکن های ارزی برای خرید و فروش و خرج کردن طراحی شده اند. برخی از آنها با پشتوانه دارایی های اساسی هستند، همانطور که در مورد استیبل کوین های دارای پشتوانه دارایی مانند DAI MakerDAO و GUSD Gemini صادق است. با این حال، بسیاری دیگر بر اساس هیچ دارایی اساسی نیستند. در عوض، ارزش آنها مستقیماً به مکانیسم توزیع و شبکه بلاک چین زیربنایی آنها مرتبط است.
توجه به این نکته مهم است که صرفاً به این دلیل که یک توکن رمزنگاری برای هدف خاصی طراحی شده است به این معنی نیست که کاربران فقط از توکن برای آن هدف استفاده می کنند.

به عنوان مثال، در حالی که توکن های کاربردی به طور واضح برای سرمایه گذاری های سوداگرانه طراحی نشده اند، بسیاری از مردم این توکن ها را خریداری می کنند

به این امید که ارزش آنها با افزایش تقاضا برای محصولات یا خدمات شرکت افزایش یابد.
علاوه بر طبقه‌بندی‌های بالا، توکن‌ها نیز بسته به کاربرد مورد نظرشان، می‌توانند به‌صورت قابل معاوضه یا غیرقابل معاوضه طراحی شوند.

از سوی دیگر، توکن‌های غیرقابل معاوضه (NFT) منحصربه‌فرد و به‌طور قابل اثبات کمیاب هستند، به این معنی که تاریخچه‌های آن‌ها را می‌توان تا سطح فردی ردیابی کرد.

چالش های توکن سازی

پروژه‌های بلاک چینی که از توکن‌های رمزنگاری استفاده می‌کنند، می‌توانند با موانع نظارتی مواجه شوند، زیرا دولت‌ها در سراسر جهان در تلاش هستند تا به ماهیت بی‌سابقه این فناوری جدید واکنش نشان دهند.
این توکن ها اغلب می توانند شامل ویژگی های رایج در اوراق بهادار مالی باشند، اما اغلب مشمول مقررات مشابه اوراق بهادار سنتی نیستند.

این چالشی را هم برای مقامات دولتی و هم برای پروژه های بلاک چینی که سعی در ایجاد تعادل بین نوآوری و انطباق دارند، ایجاد می کند.
در حالی که تعداد فزاینده ای از کشورها مقررات ارزهای دیجیتال را به منظور تشویق رشد اجرا کرده اند، سایر کشورها رویکرد سختگیرانه تری را برای مقابله با مشکلات احتمالی در پیش گرفته اند.

به عنوان مثال، در ایالات متحده، کمیسیون بورس و اوراق بهادار در نظر دارد رسماً برخی از توکن ها را به عنوان اوراق بهادار طبقه بندی کند، که این پروژه ها را در معرض سطح بالایی از نظارت خارجی قرار می دهد.
یکی دیگر از نگرانی‌های اصلی تنظیم‌کننده‌ها این است که چگونه توکن‌های امنیتی به دارایی‌های اساسی خود متصل می‌شوند.

اگر هزاران سرمایه گذار ناشناس به طور جمعی صاحب یک هتل توکن شده باشند، چگونه تعیین می کنند که چه کسی مسئول نگهداری و عملیات هتل است؟

یا اگر ذخایر طلای پشتوانه یک توکن دارایی از بین برود چه اتفاقی می‌افتد؟ به عبارت دیگر، در حالی که توکن‌سازی دارایی‌های دیجیتال امکان انتقال ارزش غیرمتمرکز و غیرقابل اعتماد را فراهم می‌کند، توکن‌سازی دارایی‌های فیزیکی احتمالاً همچنان به درجاتی از تمرکز و مشارکت شخص ثالث نیاز دارد.
در نتیجه، برای دستیابی به پذیرش انبوه توکن‌های رمزنگاری در طیف وسیع‌تری از صنایع، احتمالاً یک محیط نظارتی بالغ‌تر ضروری خواهد بود.

دادگاه ها برای داوری پرونده هایی که در آن محیط بلاک چین و دنیای سنتی همپوشانی دارند، به قوانین تعریف شده ای نیاز دارند. بسیاری از سرمایه گذاران خواهان حمایت های مشخص و توانایی جستجو در موقعیت هایی هستند که هنوز نمی توانند به طور کامل در قراردادهای هوشمند مدون شوند.

آینده توکن سازی رمزنگاری

توکن‌سازی( از توکن‌سازی دارایی‌ها تا توکن‌سازی املاک و مستغلات ) نحوه تعامل ما با دارایی‌های ارزشی را به‌طور اساسی تغییر می‌دهد.

فناوری بلاک چین، هر دارایی یا خدماتی را قادر می‌سازد که در یک بلاک چین نشان داده و ذخیره شود، در نتیجه دسترسی به دارایی‌ها را دموکراتیک می‌کند

و در عین حال سطح بی‌سابقه‌ای از شفافیت و امنیت آنلاین را فراهم می‌کند. با این حال، با توجه به اینکه قوانین حاکم بر فروش، توزیع و مدیریت توکن‌های رمزنگاری همچنان از کشوری به کشور دیگر متفاوت است،

برای ایجاد سیستم‌های انتقال ارزش جهانی و بدون مرز که ممکن است روزی توکن‌های کریپتو آن را فعال کنند، تلاش‌های گسترده و چندجانبه‌ای لازم است.

همانطور که مردم و دولت های بیشتری در سراسر جهان با قدرت و کاربرد باورنکردنی بلاک چین کنار می آیند، آینده توکن شده به سرعت در حال تبدیل شدن به واقعیت است.

 

تهیه و تنظیم : 

محمد یونسی

وکیل پایه یک دادگستری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

مشاوره میخوای؟